Άρθρα‎ > ‎

Αγάπη Πνευματικού προς τον έξομολογούμενο

αναρτήθηκε στις 21 Νοε 2010, 11:34 μ.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου


Ό χαριτωμένος πνευματικός αγαπάει καί πονάει τήν ψυχή, γιατί γνωρίζει τήν μεγάλη αξία της. Τήν βοηθάει στήν μετάνοια, τήν ξαλαφρώνει μέ τήν εξομολόγηση, τήν ελευθερώνει άπό τό άγχος καί τήν οδηγεί στόν Παράδεισο. Ό πνευματικός ονομάζεται πατήρ, γι’ αυτό πρέπει νά προσπαθήση νά είναι αληθινός πατέρας νά νουθετή μέ θεϊκή αγάπη καί στοργή. Νά έρχεται στήν θέση του κάθε έξομολογουμένου καί νά ζή τόν πόνο του, ώστε ό έξομολογούμενος νά βλέπη στο πρόσωπο του ζωγραφισμένο τόν δικό του πόνο. ..Αυτό χρειάζεται ιδιαίτερα στήν εποχή μας, πού οί άνθρωποι έχουν ανάγκη άπό λίγο δροσερό νερό, καί όχι άπό δυνατό ξίδι. Οί περισσότεροι, επειδή δέχονται επιδράσεις δαιμονικές, δύσκολα δέχονται μιά πνευματική συμβουλή ή μιά παρατήρηση. Γι’ αυτό καί τό μάλωμα πρέπει νά γίνεται μέ αγάπη ή υπόδειξη του σφάλματος μέ λεπτό τρόπο, μέ γέλιο ή μέ ένα αστείο.

Ή αγάπη πληροφορεί, ενώ τά ψυχικά πάθη προδίδουν τόν άνθρωπο. Όταν δέν ύπάρχη αγάπη, ή παρατήρηση μπορεί νά γίνεται μέ όμορφο τρόπο, άλλά ό άλλος κλωτσάει, γιατί αισθάνεται τό ανθρώπινο στοιχείο στήν συμπεριφορά μας. Ένώ, όταν τό μάλωμα γίνεται μέ πόνο καί αγάπη, ό άλλος μπορεί νά στενοχωριέται, άλλά στο βάθος δέν πληγώνεται, γιατί νιώθει τήν αγάπη. Γνωρίζω έναν πνευματικό πού είναι αρκετά παχύς -φυσικά είναι καί ή κράση του, άλλά μπορεί καί στο φαγητό λίγο νά μήν προσεχή -, ξέρετε όμως πόσο πονάει γιά τόν άλλον, πόσο ενδιαφέρεται γιά τούς πονεμένους; Αυτός έχει ταπείνωση, γιατί λέει ότι δέν κάνει άσκηση, άλλά παράλληλα έχει πολλή καλωσύνη, καί έτσι πολλοί αναπαύονται περισσότερο σ’ αυτόν παρά σέ έναν ασκητικό πνευματικό.Ένας πνευματικός, πού δέν είναι αποφασισμένος νά πάη ακόμη καί στήν κόλαση γιά τήν αγάπη των πνευματικών παιδιών του, δέν είναι πνευματικός.